.:: www.ALLPlayer.org ::.
>> DarkProject SubGroup << >> Mroczna Strona Napisów <<
tłumaczenie: Rado
korekta: Mysticman
Mogłem pójść na łatwiznę, opieprzając się na basenie.
Zamiast tego, znów jestem w tej dziurawej, zbitej z dech starej szopie,
czekając codzienni na spotkanie z tobą.
W cieniu, adapterowe 45,
45 stopni pod cienkim dachem i slipy lepią mi się do tyłka.
To przypomina mi historię Jamesa i Consii.
Odkryli miłość, ale musieli za to zapłacić.
James, wysoki, szeroki w barach, typowy dryblas.
Od początku naznaczony pechem.
Marny kosmonauta, ale fan damskich ciżemek
i kaskader z przypadku.
To właśnie przywiodło go do Skotlett.
Był taki skwar, że jajka smażyły się w lodówce.
Skotlett, albo „Nigdziebądź”, droga publiczności.
Dobrze się tu żyło, zanim zjawił się James.
Jak leci? Szukam gościa co się nazywa Bosco.
Bosco, właściciel baru Sam Paradiso.
Człowiek, który stworzył Skotlett.
Bosco.
Dla ciebie pan Bosco.
Tak jest. Jestem kaskaderem.
- Kaskader... Teraz dopiero się przywlokłeś? - Przepraszam.
Jak powiadają żmije, szakale nic do nich nie mają.
Wszystko im zawdzięczają. James, absolutnie nic.
Przynajmniej, jeszcze nie.
Odwrócił się...
może to był komar. I wtedy, jak na starych filmach,
oko w oko z Consią.
Kości zostały rzucone.
Następny.
Consia, delikatne dziecię natury.
Kiedy mówi się tym samym językiem, czyni te same gesty...
Skąd się dowiedział, że była dzieciakiem Bosco?
Takie detale mają znaczenie, kiedy się jest takim pechowcem jak on.
W każdym razie, dowiedział się.
Mówiłam ci już o swoim pomyśle na okładkę płyty?
Rodzaj mięsożernej rośliny.
Zrobiłam nawet szkice. Wszystko wyjaśnię.
Chcesz posłuchać o moim pomyśle na okładkę płyty?
Uskrzydlony, ognisty byk, szybujący nad czerwonym kanionem.
Nie, czekaj!
Uskrzydlony, ognisty byk, lecący nas czerwonym kanionem.
Rodzaj mięsożernej rośliny.
Na okładkę płyty, mówiłam już? Zrobiłam szkice.
Jak w tej reklamie.
Marzenie Consii... zobaczyć swoje imię w blasku jupiterów.
Panama, Rzym, Acapulco...
...i Skotlett.
Byliby razem szczęśliwi. Już byli.
Ale zapomnieliśmy o Bosco i jego corocznej imprezie,
niepowtarzalnym "Festiwalu Krowich Placków."
Pieczona wołowina marynowana w lokalnym piwie.
Szansa na gotówkę, podczas święta rogatych bestii i obiecujących talentów...
z Consią na czele.
/Moje skarbie mówi...
/Moje skarbie mówi yeah!
/Kiedy chce mi się pić, mówi yeah!
/Kiedy się spocę, mówi yeah!
/Kiedy mi ulega, /moim rozkosznym zachciankom.
/Moje gorące skarbie mówi yeah!
Misja Jamesa była prosta. Przeskoczyć przez 40 beczek z olejem...
żeby z pompą otworzyć festiwal.
Publiczność, głos Consii, jej uśmiech, jej palce,
a przede wszystkim piersi, obietnica pieszczot...
Trzeba było większego pecha?
/Dalej, dalej, yeah!
Moje skarbie mówi yeah!
Cholera!
Prasa rozpoczęła nagonkę.
James Battle, bo tak miał na nazwisko,
zdewastował Paradiso Bar. Wszystko potoczyło się szybko...
"Festiwal odwołany z powodu bombardowania." "Battle winien."
Wielka szansa Bosco, żeby utrzymać go z dala od Consii.
Tym łatwiejsza, kiedy sędzią jest kuzyn.
James.
133 lat w pudle.
Kto powiedział, że szczęście jest tam, gdzie twój grób?
Mój stary, dureń jeden, niech spoczywa w pokoju.
Nie, szczęście jest przy ukochanej, albo chociaż w więzieniu dla kobiet.
I James to wiedział. Zabrał ze sobą swojego pecha i zwiał.
Nie zrobilibyście tego samego? Dla Consii?
O, cholera!
Hej, Bosco!
Powiedz...
szczęka ci spada na buty, jak wycierasz nogi?
Przepraszam.
Super miejscówka! Jak nowa!
Ani śladu.
Wchodzisz teraz w show bussines?
Ta, koniec z narwańcami, kaskaderami i podobnym gównem.
Stawiam na subtelną muzykę i kulturę. To tańsze.
I się opłaca.
Co to ten "pokaz talentów"?
Pokaz talentów?
Jak ci to wyjaśnić?
To taki show na mniejszą skalę.
Show, gdzie każdy ma swoją szansę.
Twoja mała zaśpiewa?
- To jakiś problem? - Absolutnie nie.
Dobra chłopy, czasu jest mało, a jestem człowiekiem pracy.
On ma ci coś do powiedzenia.
James Battle dał nogę z pudła.
To niemożliwe!
/Jestem wolna jak noc
/Śpię ze słońcem
/Jestem nocną dziewczyną, /wstaję wraz z księżycem
/Wolna jak gwiazdy
/Kiedy noc się kończy
/Spuszczam zasłony
/Zapraszając księżyc
/Lubię tańczyć w deszczu
/Między jego kroplami
/kiedy pieszczą moją skórę
/i spływają na moich oczach
/Tańczyć w promieniach słońca
/w jego słodkim cieple...
Cześć, Consia.
Cześć, szefie Brody!
Co?
Dzień dobry.
Jak mój mały Toby?
Co z jego łapą?
- O co chodzi? - Jego łapa!
- Co się z nią stało? - To wieczorna niespodzianka.
Wieczorna?
Bierzemy udział w pokazie. Nie jesteś jedyną artystką. Chcesz zobaczyć?
- Nie, dzięki. Mam robotę. - To zajmie dwie minuty!
- Dobra, dwie minuty. - Naprawdę.
Nie więcej.
- To dalej! - Paskudztwo!
Tylko ropa i sierść. Czyrak.
Czyrak?
Czyrak, ale duży.
Dajesz, Toby! 1,2,3,4...
Za miękko, Toby! No już!
Wyżej, wyżej, Toby! O właśnie.
Oto Broadway Brody.
To musi nieźle boleć.
Z początku tak, dopóki nie powybijałem mu zębów.
Dobra, ja idę.
Miłego dnia, i powodzenia wieczorem.
Nawzajem.
Niech najlepszy zwycięży!
Racja.
Nie wierć się!
Był facet, najdzielniejszy
Żył, by spojrzeć mi w oczy
Nikt nie wiedział skąd się wziął
Ludzie zwali go James...
Battle!
Consia.
Do dupy z tym radiem!
Co tam Mozart?
Z 60 metrów sparciałego kabla!
Nie bardziej sparciałego, niż twój durny, szpetny pysk!
Kretynie!
Jak dziadziu? Czy to do diabła jest bar? Jak myślisz?
Robi wrażenie, co?
Bosco, wielki dzień nadchodzi.
A żebyś wiedział. Wieczorem otwarcie.
Tego wieczoru... to już tego wieczoru.
Jasne. Spadaj już
Słuchaj, lepiej żeby ten grat zniknął do wieczora.
Wygląda na amatorszczyznę.
Będą tu wyższe sfery, jasne?
Jane. Nie martw się, nie zapuszczę tu korzeni.
Przyjdę powitać też pańskich gości.
Witamy w Skotlett.
"Krowich Placków, a Fest..."
Gdzie "tiwal"?
Twój "tiwal"?
"Tiwal" z "festiwal."
Napisałem za duże "Krowich". Nie ma miejsca na całe "festiwal."
Miejsca? Znajdę kawałek na twoim łbie i cię łomotnę!
- Ale tu nie ma już miejsca. - Nie ma miejsca!
Co ja zrobiłem miłosiernemu Bogu, że otacza mnie takimi kretynami?
Zrób to sobie sam.
Ale tu już nie ma miejsca!
Utknęliśmy w zasranej kawiarni, z zasranym posiłkiem,
w zasranym mieście, z bandą zasrańców.
Daleko jeszcze?
Rozmawiałem z Kitty. Siedzi obok mnie.
To bywaj. Do usłyszenia...
Jest miły ale to przygłup!
Skoro pan tak mówi, panie Schitz.
Po pierwsze... trzeba skręcić na skrzyżowaniu.
Po drugie... za Chińskiego Boga nie zdążymy.
Ależ jesteś poważna! Kitty!
Praca jest w porządku, ale odrobina przyjemności też się przydaje.
Zacznijmy od tego...
Panie Shitz, pan zwariował!
- No to wariujmy! Pieprzyć to! - Co teraz zrobimy?
Odpowiemy na zew przyrody.
Rozpuść włosy, wyskakuj z tej bluzki i szkieł,
pozwól, aby muzyka cię poniosła. Posłuchaj tego.
To też Alan Schitz.
Wczoraj jeszcze robota papierkowa.
Dziś w drodze na coroczny kongres.
Dlatego moje jest zawsze na wierzchu.
Praktyka czyni mistrza.
I wyczuwam w tobie prawdziwy potencjał.
Ale musisz dać więcej z siebie.
Nie zgubiliśmy się przypadkiem? Jak sądzisz?
Uważaj!
W porząsiu, wszystko kontroluję.
Jasna cholera!
Cholera!
Pierdolone Chicanos!
Moje okulary...
Spokojnie!
Gdzie moje okulary?
Mogły gdzieś tu upaść.
- Przepraszam, panno Kitty. - O, pan Schitz!
- To tylko wgniecenie. - Co w pana wstąpiło?
Trzeba się przewietrzyć. Pozbyć się tych toksyn.
- Dziabłaś mnie! - Co?
To, kujłaś mnie w tyłek!
- Gdzie masz scyzoryk? - To znaczy co?
Nie rozumiem.
O czym mówisz?
Dobra... załapałem.
Moja mała nadęta hiszpaneczka zmienia się w lubieżną kociczkę.
No problemo, piccolo porco.
Dla mnie bomba. Odrobina ostrej jazdy w krzaczkach?
Chcesz grać ostro? Dam ci to.
Dość!
Gdzie jedziesz?
- Nie możesz mnie tu zostawić! - No to patrz!
Jak się dostanę do domu?
Podążaj za muzyką. Zrzucisz trochę tłuszczu z tyłka!
Hijo de puta!
Nie ujdzie ci to na sucho.
Założę się!
Popaprańcu!
O cholera!
To nie to co myślisz. Mogę wytłumaczyć.
Dzięki za ciuchy i żarcie...
Widząc twoją brudną gębę, można cię wziąć za Cygana.
Na szczęście mam swój detektor.
Radar antyszumowinowy.
Przydaje się. Spadam.
Czekaj. Jak się nazywasz?
- Bob. - Spieszysz się, Bob?
Spieszysz się?
Zupełnie nie! No, może trochę.
Widzisz, Bob, coś ci powiem...
W życiu są dominujący i zdominowani.
Ja jestem dominatorem, drapieżcą.
- Ty jesteś zdominowanym dominatorem. - Ależ nie!
Właśnie że tak! Zdominowany dominator.
Nie próbuj ze mną pogrywać!
albo będziesz miał do czynienia z Konikiem!
Przepraszam.
- Co cię tak bawi? - Nic.
No co to za dowcip? Ze mnie się śmiejesz?
Może z niej?
Śmiejesz mi się w twarz? Z mojego imienia? Nazywam się Konik, Piotr Konik.
I nie ma w tym nic zabawnego.
I dobrze. Nie mam poczucia humoru.
Nie ruszaj się, słyszysz?
Dam ci coś na uspokojenie. Biedny kmiot.
Dzięki za gościnę.
Halo.
Rusz się. Wszystko dobrze, babciu?
Wszystko dobrze, babciu?
Hej, babciu!
Babciu, nic ci nie jest?
Hej, babciu!
Zamordował babcię. Zamordował babcię!
Obmierzła kanalia!
Zabiję go!
Drobne załamanie?
Nie, rozkoszuję się pchaniem wozu do miasta.
Lepiej go napraw.
Okay.
Natknąłem się na intelektualistę. To mój szczęśliwy dzień!
Chodź tu, mózgowcu!
Zobacz.
Jakiś cholerny Chicano przedziurawił mi zbiornik.
- Nic wielkiego. - Tak.
Jeśli zdołasz go naprawić przed wieczorem,
okażę niezmierną hojność. Nadążasz?
- Kumasz? - Ta.
- Dobrze. - Ta, ale nici z tego.
- Co znaczy nie? - Nie mogę.
- Czemu nie? - Wieczorem jest Festiwal Krowich Placków.
Pierdolić twój Festiwal Krowich Placków.
Zamierzam wystąpić.
- Że co? - Wystąpić.
Ze swoją własną kompozycją. Indiańskie łyżki!
- Indiańskie łyżki? - Pokażę ci.
- To... mój samochód. - Co?
Innymi słowy, mój powód do życia.
Jeśli powtórzysz, to co właśnie zrobiłeś, zamorduję cię.
Łapiesz, zgniłozębie?
Nie do wiary.
- Hej, Boon. - Sprawy dobrze stoją?
- Dobrze. - Tak.
Co będziesz robił na przedstawieniu?
- Łyżki. - Jak ostatnio?
- To świetnie. - Tak.
- Dodałem chór. - To ulepszenie.
- Tak. - Dobrze.
W zeszłym roku było nieźle.
Ale jeśli zaśpiewasz, to będzie...
- Coś więcej. - Słyszę.
- Dzięki. - Nie mów nikomu.
Do zobaczyska.
- Dziękuję. - Do zobaczenia.
- Wracaj do nas. - Ok.
Ty. Co jeszcze?
Powiedz mi...
Znasz to dzieło sztuki?
- Na skuterze? - Consia.
- Jak ją nazwałeś? - Consia.
- Tak.
- Dzieciak Bosco. - Czyj dzieciak?
Bosco.
Właściciel tutejszego baru.
- Ładną dziewuszkę przez pomyłkę zmachał. - Tak.
Wiesz co zrobię?
Posłuchaj.
Zrobię ci przysługę. Zaufam ci.
Zostawię ci samochód.
- Uważaj na niego. - Jasne.
Ale nic przy nim dziś nie zrobię.
- Słuchaj, zaczniemy od początku. - Ok?
- Zostańmy kumplami, ok? - Jesteśmy kumplami.
Weź pieniądze, kup sobie zęby.
- Zaufanie, co? - Jasne.
Co to u diabła jest?
Nazywasz to meksykańskim krajobrazem?
Jaja sobie robisz?
Widziałeś kiedyś meksykanina na nartach?
- Jak jest na wakacjach. - Ty nie masz wakacji.
Nie wiem, czego chcesz.
Sam Paradiso musi być czymś więcej niż barem. Marką.
Ma się kojarzyć ludziom z wytwornością, rozumiesz?
- To już nie sprzedajemy alkoholu? - Ależ tak, durniu!
Weź kowboja z paczki papierosów.
Wyraża wizję człowieka na koniu, nie papierosy.
To będzie luksus w meksykańskim stylu!
Wytworność i luksus w Meksyku? Jesteś pewien?
Biedny głupku! Nie do wiary!
- Przepraszam. - Jestem zajęty.
To musi być jakaś pomyłka.
To bar Sam Paradiso?
Czego?
- Chciałbym pokój. - Miejsc brak.
Źle trafiłeś. Wieczorem będą fajerwerki.
O to się nie martw. Hałas nigdy mnie nie budzi.
Cały boży dzień słucham czyichś wypocin. Taka praca.
Pozwól, że się przedstawię...
Schitz. Alan Schitz.
Impresario. Moja specjalność to muzyka latynoamerykańska.
Niech mnie szlag! Impresario?
Doceniam dobry smak. Uznanie za wystrój.
To rzadkość znaleźć tak wyrafinowane...
i eleganckie miejsce na zadupiu... w takim miejscu!
W pełni się zgadzam.
Słyszał pan pewno o moim małym festiwalu.
- Dlatego tu jestem. Fest Krowich Placków. - Tiwal.
- Że co? - Festiwal Krowich Placków.
- To właśnie ja... - Zamknij się i spadaj!
Prawdę mówiąc, jestem tu z pewnego powodu.
Szukam młodej piosenkarki, ogromnego talentu,
w którą zamierzam zainwestować sporo kasy.
Jakoś nie mogę zapamiętać jej imienia.
Jak to było? Cunt... Conshit... Conchili...
- Consia! - O właśnie! Znasz ją?
- To moja córka! - Nie!
Przysięgam na Boga!
- Co za przypadek! - Niezmierny!
Teraz skoro tak mówisz, widzę nawet podobieństwo.
Pewnie ma napięte terminy...
Ależ nie! Będzie tu wieczorem.
- Gdzie? - Tu, w kabarecie.
Jack, przynieś mi klucze.
Poślę Consię na górę jak wróci.
Panie Grosco, bardzo dziękuję.
Pójdę się odświeżyć i pogadamy później.
Jasne, Alan... Mogę ci mówić Alan?
Kumple, to rozumiem.
Fajnie, Alan, weź prysznic, zaraz podeślę jedzenie.
Miłego dzionka Alan!
...w okolicy Skotlett... świadkowie mówią....
...ogromna galaretowata masa...
...śmierdząca zgnilizną... szanse są...
Słuchacie Radio Skotlett...
Nie uwierzysz jakiego mam farta.
Czuję się jakbym wciągnął wagon koki. Czyli świetnie!
No, to francuskie powietrze!
Wylądowałem w takim miasteczku!
Jest tu banda niezłych aparatów! Bystrzy jak woda w kiblu.
Nie, nie ma jej ze mną.
Wylej ją Monday. Niech idzie w diabły na dobre.
Pojęcia nie mam... chyba poszła do domu.
Opowiem ci o tym. Zostaję.
- Cześć tato. - Cześć skarbie.
Wiesz co to jest?
- Wiesz co to jest? - Guacamole?
Początek twojej kariery. Twoja wielka szansa.
- Zgadnij kto tu jest? - Kto?
Impresario. Przyjaciel! Mr. Shitass!
Przyjechał do ciebie z miasta.
Nie, zostaję.
Bo wylądowałem... Mam zamiar zaliczyć niezły towarek.
Górna półka!
Idź tam, chce z tobą rozmawiać.
Zanieś mu jedzenie. Pokaż że jesteś uprzejma.
Idę.
Nie wiem, do północy. Co?
Zerżnę ją szybciutko i jadę.
Czekaj! Odzwonię.
Mogę w czymś pomóc?
Poślizgnęłam się na macie.
Na macie? Ogarnij to, kopciuszku i spływaj.
- Jesteś Consia? - Tak.
Przepraszam! Wziąłem cię za pokojówkę.
Wejdź proszę. Wybacz mi.
Z jakiej jesteś wytwórni?
Schitz Records.
Siadaj. Poznajmy się.
Fajna nazwa, ale nigdy nie słyszałam.
To niezależna marka.
Długo się tym zajmujesz?
No właściwie,
śpiewam, gram na gitarze, robię też sobie kostiumy.
Sama też piszę piosenki.
Słucham jak ludzie gadają, wyłapuję ciekawostki
w końcu, zlepiam je razem i powstaje piosenka!
Wyobrażam sobie jej jakość, jak patrzę na to miejsce...
Albo wstaję rano w dobrym nastroju, trochę się opalam, i przychodzi inspiracja.
Ale to rzadko. Późno wstaję.
To stwarza problem, co?
Nie ma tu za dużo do roboty.
Ta, rozumiem.
Zbyt wiele gadam.
Nigdy nie spotkałam żadnego impresario. Jestem zdenerwowana.
Niepotrzebnie! Spokojnie. Dobrze ci idzie.
Wiesz, impresario jest... tylko człowiekiem.
- Mogę się przebrać? - Tak.
- Widzisz... Mówi ci to coś? - Nie.
Widzisz, Consia, że tak powiem, posiadasz interesującą psychikę.
- Bardzo interesującą. - Dziękuję.
Muzyka to nie wszystko.
Stawiam na prosty występ...
krzesło, gitara, i ja sama na stadionie.
- Problem w tym... - Nie ma tu stadionu?
Nie.
Od tego jest impresario, zawsze wychodzi naprzeciw protegowanym?
I mam przeczucie, że ty i ja...
nadajemy na tych samych falach, przenikamy się, jak w kosmosie.
- Zanudzam pana. - Nie "panuj" mi.
Nie nudzisz mnie, nudziłbym się bez ciebie.
To różnica. To fajne. Co to jest?
- To? - Znamię?
- Nie, to błoto. - Błoto!
Jechałam motocrossem.
Motocross? Prawdziwy rock'n'roll.
Podoba mi się! Mogę?
Słyszysz?
Co?
O cholera!
Nic panu nie jest?
W porządku. Możesz już iść, do zobaczenia później.
Cholera!
A niech to!
Człowieku, co to? Jesteście mariachi? Peros Negros?
- Meksykanie? - Ja, ja.
Mówię o Meksykanach z wąsami i w kowbojskich butach.
Gdzie osły?
- Ja, osły! - Osły!
Problem?
Nie to zamawiałem... ale to też nie jest złe.
Podgrzejecie trochę atmosferę, co nie?
- Ja. - Ja.
Świetnie!
- I jak Shitass? - Co?
Ten impresario, Shitass.
Jest chory. Trochę go pogoniło.
Ale jest spoko. Mam nadzieję, że to wypali.
Dobrze.
Tu wszystko dobrze?
To ci Meksykanie.
Nie są trochę za jaśni?
To Meksykanie z północy.
O to mi chodziło.
Nie poznasz ich w sombrero.
Jest super.
- Ja. - Ja.
Wygląda, jakby wybuchła jej twarz!
Co to? Weź jej dokumenty.
Gdyby wybuchła, byłaby tu wszędzie.
Powiedziałbym, że coś wyssało jej gębę.
Nie wygląda na wyssaną?
Kto byłby na tyle popaprany, by wyssać komuś twarz?
Przerywamy nasz program, by podać specjalne wiadomości...
James Battle uciekł z zakładu karnego w Skotlett.
O cholera!
Powoli!
O cholera!
skontaktujcie się z radiem Skotlett /jeśli coś zobaczycie.
nie zapomnijcie, /że jest uzbrojony i niebezpieczny,
idźcie do domów jeśli was tam nie ma, /jeśli jesteście, to tam zostańcie.
Napisz w raporcie, że głowa została zmiażdżona.
Pytam, czy widziałeś Jamesa Battle.
Szwędał się gdzieś w okolicy?
Nie, nikogo!
- Jeśli zobaczysz coś dziwnego... - Głośniej.
Powiesz nam, dobra?
Odwaliło mu do reszty.
- Brody! - Co z tym durniem?
Co, ze mną?
Chromolę ich pirdolenie!
Co się dzieje?
Nie zaczynaj!
Jesteś głodny? Jesteś głodny?
Consia.
To ja, Alan Schitz.
Przyszedłeś tu piechotą?
Słuchaj, przepraszam cię bardzo...
Obawiam się, że nie zrobiłem dobrego wrażenia.
Musiałem zjeść coś, co się ze mną nie zgadza.
Strasznie boli mnie dupa.
No rozumiem.
Pomyślałem sobie...
Wpadłem po ciebie, pójdziemy w jakieś bardziej przyjemne miejsce.
Nie słyszę cię. Poczekaj chwilę.
Nie spiesz się.
Piękno ma prawo kazać czekać!
Miło tu!
Tak.
Hej.
Dzicz, ale dobrze zachowana. Są tu krzewy. Pagórki.
Pewnie ssie jak pijawa!
Ubezpieczenie pewnie kosztuje fortunę.
Co ci do tego?
Zabieraj swoje małpie łapska i brudne dupsko z maski!
Wódz Brody!
I Toby.
Jesteś domokrążcą?
Wyglądam na takiego? Jestem impresario.
Tak pomyślałem, że coś z handlem.
Tylko akwizytor zakłada takie ciuchy.
Czujesz, Toby?
Słuchaj wrzodzie,
jeśli ten szczurek naszcza mi na opony,
wydłubię mu ślepia!
Słyszałeś? Szczaj dalej, pan wydłubie ci ślepia.
Telefon!
- No właśnie. - Spadaj, szmaciarzu.
- Wszystko w porządku panie Schitz? - Jasne, Consia.
Spotkałem twoich znajomych. Są tacy ujmujący.
Uwielbiam wieś.
Jestem! Mam nadzieję, że nie trwało to zbyt długo.
Jesteś olśniewająca!
Wskakuj.
Botticelli między wieśniakami!
Consia.
Kim jest ten facet? Cholera!
O mój Boże!
Masz jakieś marzenie, mała?
Zagrałabym w komedii muzycznej,
w filmie gdzie śpiewałabym takie dziwaczne piosenki...
zupełnie inne. Podoba mi się to.
To się nie sprzeda.
- Nie? - Nie.
Oryginalność jest dla dziwaków.
Poezja i takie tam gówno dla galerii.
Kupa roboty, żadnych zysków. Moją działką jest masowy rynek.
Cała uwaga skupiona na produkcie.
Jakim produkcie?
- Na tobie. - Na mnie?
Widzę to tak... mała wieśniaczka sięga szczytów!
To ich rzuca na kolana!
Ludzie chcą dramatów, i to im właśnie dajemy!
- Tak myślisz? - Tak myślę.
Z twoim talentem i ciałem, rozbijemy bank.
- Możesz przestać śpiewać. - Ale to najbardziej lubię.
Będziesz zbyt zajęta.
Jakaś pokrętna logika!
Nie ma w show businessie nagród Nobla.
Mówię o sukcesie.
Muzyka gówno się liczy!
Posłuchaj tego.
Jak to brzmi?
Barry White? Zupełnie nie!
Hindus, 30 kg, anorektyk.
Zmasakrowali mu struny głosowe w klinice w Dżakarcie.
W końcu trafił na szczyty list przebojów i na rehabilitacje do kliniki.
Uwierz mi. Praktyka czyni mistrza.
A ja wyczuwam w tobie prawdziwy potencjał.
Ale musisz dać całą siebie.
Uważaj!
Posuń się!
Zabierz mnie do Skotlett.
Ruchy!
Cicho!
Zamknij się!
Już dobrze.
No już.
No już. Super.
Toby? Jesteś, mała zgrozo?
Brody?
- James? Cieszę się, że cię widzę. - Wskakuj, szybko!
Znalazłeś małą zgrozę. Suń się, Toby.
Ta mała cholera...
Ugryzł mnie rano!
Ściągniesz je.
- Kogo ściągnę? - To!
Witamy w Paradise!
Nie oszczędzajcie.
Jestem lwicą
I mam parę pod maską
Mój silnik się rozgrzał
I nerwy mam napięte
Może spłonę w piekle
jeśli zostanę na tej pustyni
śnię o Mustangu
I podróży morskiej
Dalej, dosiądźmy tego Mustanga
Dajmy do pieca
Nie chcę już czekać
Chcę poczuć moc konia
- Niezła jest, co? - Jasne.
To coś nowego, oszałamiającego.
Wszystkim się zajmę, ok? Będziemy mieli wyłączność...
Będziesz królem Kotslett!
Byłem tego pewien!
Idą.
Czego teraz?
- Nie możesz się tak pokazać. - Czemu nie?
- Nie masz już twarzy! - To nic.
- Wypaliłem ją benzyną. - Rany.
O Tobiego się martwię. Jest cały w nerwach.
- Myślę, że ma tremę przed spektaklem. - Spektaklem?
Festiwal Krowich Placków!
Gdzie byłeś, James?
Consia.
Weź to.
Po co ta torba?
Wciągam w płuca powietrze
Na małej pustynnej ścieżce
kilka nut
i już jest przytulnie
widzę cię kochanie,
Gdzieś na parkiecie
Spotkajmy się tam
A gdy będziemy tańczyć
pocałuj mnie w wolnym rytmie
gdy twoje ręce będą mnie tulić
aż po kręgosłup
Czujesz bliskość mego ciała?
Mój zapach cię usypia
Twoja twarz na mojej szyi
Podoba ci się ten pikantnie wolny taniec?
Nasze usta razem
I złączone razem języki?
Byłaś fantastyczna! Chodź, Consia.
Daleko zajdziesz.
Olej tych buraków i pracuj ze mną.
Mogę ucałować gwiazdę?
Czekaj, Alan.
Szampana!
No, impresario czyż nie przyda się mojej córce impresario?
Nieźle, skarbie!
Szampana!
Niesamowite!
Zdumiewające!
Dziękuję.
Consia.
Zrobię z ciebie międzynarodową gwiazdę!
Zdobędziemy cały świat!
Nie przesadzajmy.
Wyglądam jak blagier?
Nie.
Grasz romantyczkę? Trudną do zdobycia?
Uczenniczkę?
Na widok twojego tyłka świętemu by stanął.
Widzisz jak działasz na tych buraków? Daj się dobrać do tego tyłeczka.
Niezła impreza, co?
Cholera!
Brody, czekaj!
- Co? - Gliny!
Co z nimi? Mam swojego Broadway Brody.
- Nie widziałeś mnie. - Okay.
Cholera!
/Nieźli są moi meksykanie?
Co to?
- Co teraz gnido? - Cholera.
Słuchaj, przykro mi z powodu twojej babci.
Nic nie mów o babci! Teraz mnie posłuchaj.
Piotr Konik nigdy nie popełnia dwa razy tej samej pomyłki.
- Przepraszam, nie słyszę cię. - Usłyszysz.
Mój Boże!
O cholera!
Czas nadszedł.
Kiedy pora iść, to pora.
Zdychaj.
Cisza. Cisza.
Raz... dwa... trzy. Dalej.
Uwaga.
- Co to za gówno? - Nie wiem.
- Sprowadziłeś je tu? - Nie.
- Nie ufam ci, Battle. - I ja ci nie ufam, Bosco.
- To nam nie pomoże. - Wiem.
Dobry, Toby!
Chodź, Toby! Chodź.
Wracaj.
- W porządku? - Tak.
Nie ma czasu na sprzeczki, młody człowieku.
Musimy się zjednoczyć i połączyć siły.
Matt? Co tu robisz w tym stroju?
Trzydzieści lat. Czekałem 30 lat.
- Profesor Kelso. - Co?
Matt Kelso.
Jestem tutaj by zatrzymać inwazję Shub Niggurat.
Coś ci się poprzestawiało w bańce?
Po co ta maskarada?
Przeniosłem się z innego wymiaru...
by powstrzymać zakusy Shub Niggurat.
To co widzieliście, to tylko wierzchołek góry lodowej.
Jeśli Shub Niggurat się rozmnążą, rozpętają prawdziwe piekło.
Skończy się życie na Ziemi.
To nie będzie łatwe.
Powiadam... Jedyny sposób, by pozbyć się...
No patrzcie debila! Co za osioł!
Jednego mniej!
Co narobiłeś?
- Myślałem że on... - Nic nie myślałeś!
Zamknijcie się! Mam pomysł.
Co mamy tutaj robić?
Poczekamy na Battle i capniemy go.
- Tutaj, w środku niczego? - Dokładnie.
Jeśli chcesz złapać królika, musisz go wykurzyć z nory.
Kiedy się pojawi? Kto wie?
Tu jest wiele tuneli i możliwych dróg ucieczki.
James Battle jest jak królik. Gdzie wyskoczy?
Jak jesteś wszędzie, to zwiększa szansę capnięcia go.
Najarałeś się, czy co?
Nie!
/Chodź do mnie...
Dostaniesz odrobinę...
Dostaniesz odrobinę faceta.
Consia.
James.
- James. - Wszystko dobrze?
- Tak, ale co się dzieje? - Uciekaj!
Dawaj.
James.
Dawaj, dawaj.
Zrób coś, Consia!
James.
Consia.
Świetnie.
James. Nie!
Zapal. Proszę. Zapal.
Nie!
Nikt nie wie, jak to się skończyło.
Zaginął, tak jak Consia.
Mam swoją teorię.
Wspinaliście się na Mount Bosco?
Zróbcie to w nocy. Zacznijcie drogą obok studni.
Idźcie do błękitnego świerka.
Pogodnej nocy łatwo wypatrzycie dwie konstelacje...
Wielki Wóz i Mały Wóz.
Nie pamiętam tego średniego po środku.
Consia!
James!
James.
O cholera.